10 نوامبر 2023- آنزیم دی پپتیدیل پپتیداز-4 (DPP-4) به طور قابل توجهی بر مسیرهای سرطان زا در پوست، تأثیر می گذارد. هدف از این مطالعه ی کوهورت مبتنی بر جمعیت بریتانیا تعیین این موضوع بود، که آیا مهارکننده‌های DPP-4 در مقایسه با سولفونیل اوره‌ها با بروز ملانوم و سرطان پوست غیرملانومایی مرتبط هستند یا خیر.

با استفاده از لینک داده‌های پژوهشی عملکرد بالینی بریتانیا، دو گروه کاربر جدید برای مقایسه ی هر پیامد سرطان پوست از سال 2007 تا 2019 بررسی شدند. برای ملانوما، گروه شامل 96 739 کاربر مهارکنندهDPP-4 و 209 341 کاربر سولفونیل اوره بود. برای سرطان پوست غیر ملانوما گروه شامل 96 411 مصرف کننده ی مهار کننده ی DPP-4 و 208 626 مصرف کننده سولفونیل اوره بود. از مدل‌های طبقه‌بندی شده کاکس[1] برای تخمین نسبت‌های خطر (HRs) با فاصله اطمینان 95 درصد(CIs) برای ملانوم و سرطان پوست غیر ملانوما، به طور جداگانه استفاده شد.

نتایج:

به طور کلی، مهارکننده‌های DPP-4 با کاهش 23 درصدی خطر ملانوم در مقایسه با سولفونیل اوره همراه بودند(به ترتیب 49.7 در مقابل 65.3 در هر 100هزار سال نفر؛ نسبت خطر 0.77، 95% CI  : 0.61تا 0.96). نسبت خطربه تدریج با افزایش مدت زمان تجمعی استفاده کاهش یافت(نسبت خطر برای صفر تا 2سال: 1.14 ، 95 ٪ CI : 0.84 تا 1.54 ؛ نسبت خطر برای 2.1 تا 5 سال: 0.44، 95 ٪CI : 0.29 تا 0.66؛ نسبت خطر برای بیش از 5 سال: 0.33 ، 95 ٪ CI: 0.14 تا 0.74).

در مقابل، مهارکننده‌های DPP-4 در مقایسه با سولفونیل اوره ها با بروز سرطان پوست غیرملانومایی ارتباطی نداشتند(به ترتیب 448.1 در مقابل 426.1 در 100 هزار سال- نفر؛  نسبت خطر:1.06، 95% CI :0.98 تا 1.15).

نتیجه‌گیری

 در این مطالعه کوهورت مبتنی بر جمعیت بزرگ، مهارکننده‌های DPP-4 در مقایسه با سولفونیل اوره‌ها با کاهش خطر ملانوم، اما نه سرطان پوست غیرملانومایی، مرتبط بودند.

منبع:

https://drc.bmj.com/content/11/6/e003550?rss=1